Verleden

Ik heb mijn jeugd doorgebracht op een paardenrug, en met de handen in de grond, werkend bij een tuinder. Ik toog naar Wageningen om te gaan studeren: milieukunde. Daarna werkte ik een tiental jaren bij landbouw- en milieu-organisaties. Toen schoolde ik mij om : tegelijkertijd in de uitvaartzorg en in de journalistiek. Mijn man, Neerlandicus, docent en schrijver, was bij dat laatste mijn ‘personal coach’. In dezelfde tijd kregen wij onze twee kinderen. Dood en leven kwam samen. Zes jaar werkte ik als uitvaartbegeleider en als journalist en hoofdredacteur van Brancheblad Uitvaartzorg. De afgelopen jaren ook nog als docent uitvaartbegeleiding. Een rijk bestaan.

Heden

Vorig jaar ontwikkelde ik met Geraldine en Liselore de module ‘In Memoriam schrijven’. Het voelde als thuiskomen. Wat is het leuk en vruchtbaar om het plezier in schrijven in groepsverband te ontdekken en te vergroten! Inmiddels gaat de focus van GaandeweG uit naar de basis educaties, waar ik nu ook doceer. Met veel plezier draag ik bij aan de ontwikkeling van uitvaartbegeleiders in spé.

Toekomst

Schrijven en (vak)journalistiek blijven mijn eerste liefde, en daarnaast is het fijn om mee te bouwen aan het team van Gaandeweg en af en toe waar te nemen voor Erna Baltussen. Last but not least: ondertussen mag ik mijn twee jongens (11 en 13) begeleiden op hun pad naar volwassenheid, en in mijn voortuin groeien bonen en courgettes.

marjon