Buitengewoon GaandeweG

door | 10 oktober 2022 | Verhalen Gaandeweggers | 0 Reacties

Buitengewoon GaandeweG

 

‘Toen mijn opa doodging, in 1950, bleef mijn oma achter met 6 kleine kinderen. De oudste was negen, mijn vader, en de jongste nog geen 4 maanden…’

Met dit verhaal start ik vaak mijn informatiedag. Hoe toentertijd het afscheid werd gedaan en beleeft en hoe dat in deze tijd is. Wat er is veranderd en wat is er gebleven.

Dit verhaal speelt zich af in Haerst, een buurtschap nabij de stad Zwolle. De plek waar mijn opa en oma hun leven samen opbouwden en 6 kinderen kregen. Hun samenzijn was helaas van korte duur want de ziekte die mijn opa trof was hem fataal. Mijn oma stond er toen ineens alleen voor. De echte boerin die zij was wilde de pachtboerderij die zij samen met haar man beheerde, graag doorzetten. Ze vond op korte termijn een knecht die het zware werk overpakte.

Twee jaar later trouwde ze met deze knecht en dat werd mijn ‘opa’. En zo bleef deze plek deel uitmaken van hun leven en daarmee ook mijn leven.

Daarom hebben wij voor onze “two minutes of fame” bij Buitengewoon Nederland (RTL 4) deze plek gekozen.

Buurtschap Haerst ligt aan de kleine rivier Vecht, (waar mijn/onze achternaam dus vandaan komt) en heeft een voetveer of voetpontje, waar mijn opa vroeger de koeien mee naar de overkant bracht en mijn vader (en vele andere kinderen uit het buurtschap) mee overstak om naar school te lopen.

In de mythologie is er een verhaal over het oversteken van een rivier d.m.v. een veerpont die de uitvaartwereld raakt.
De Styx is de rivier die de bovenwereld scheidt van de ‘onderwereld’ ook wel Hades genoemd. Charon is de veerman die de schimmen van de overledenen, wanneer zij rust wilden vinden in het rijk van Hades, de Styx overzette. Als veergeld gaf men de doden een muntstuk mee in de mond of 2 munten op de ogen.

Familie die ons de opnamedag kwamen ‘toejuichen’ namen plaats op de pont als “Charon” en deelden onze ‘two minutes of fame’.

Nieuwsgierig geworden; bekijk het filmpje: